SVYATKOVSKY.COM

In gesprek met… Martin! 35 jaar, vader van twee jonge kinderen, fulltime communicatie­manager én mantelzorger voor zijn vader Hans (73). Hoe houdt hij alle ballen in de lucht? Wat doet hij om zelf in balans te blijven? En wat wil hij andere mantelzorgers meegeven?

Hoe is het om naast een druk gezin en een fulltime baan ook mantelzorger te zijn? 

Martin: 
“Het is soms een flinke puzzel. Ik werk 40 uur in een veeleisende baan, we hebben twee jonge kinderen van 2 en 4 die natuurlijk ook volop aandacht nodig hebben, en daarnaast zorg ik voor mijn vader Hans. Hij heeft blijvende hersenschade door een hersenvliesontsteking en is slecht ter been. Hij woont nog zelfstandig, maar dat kan alleen dankzij de hulp die ik bied. 
Je voelt de verantwoordelijkheid elke dag. Maar tegelijkertijd—het is mijn vader. Het voelt vanzelfsprekend dat ik dit voor hem doe.” 

” Ik leerde dat ik pas een goede mantelzorger ben als ik óók goed voor mezelf zorg ”

Mantelzorger Martin

Welke zorgtaken neem jij voor je rekening? 

Martin: 
“Ik probeer zijn leven zo overzichtelijk en veilig mogelijk te houden. Dat betekent: ik doe zijn boodschappen, ik regel zijn financiële zaken, zorg dat hij op tijd bij de dagbesteding komt, en ik organiseer zijn maaltijdservices. 
Hij is nog te ‘fit’ voor thuiszorg, maar niet fit genoeg om alles alleen te kunnen. Dus ja, dan vul je als kind dat gat op.” 

Hoe combineer je dat met je werk? 

Martin: 
“Dat was in het begin lastig. Ik probeerde alles buiten werktijd te doen, maar dan was ik ’s avonds compleet gesloopt. 
Nu plan ik vaste ‘mantelzorgmomenten’ in mijn agenda — net als een overleg. Het helpt dat mijn werkgever begrip toont. Ik ben open geweest over mijn situatie en dat heeft echt veel stress weggenomen.” 

Heb je het gevoel dat je daardoor soms jezelf vergeet? 

Martin: 
“Eerlijk? Ja, dat heb ik gehad. Een tijd lang was het rennen, vliegen, zorgen… en hópen dat ik tussendoor nog een beetje kon ademen. 
Tot mijn vrouw op een avond zei: ‘Je kunt dit niet volhouden als je nooit een pauze neemt.’ 
Dat kwam binnen. Ik realiseerde me dat mantelzorgen geen sprint is, maar een marathon. En dat ik ook recht had op rust, plezier en tijd voor mezelf.” 

Hoe zorg je nu voor jezelf? 

Martin: 
“Ik plan bewust tijd in voor mijn eigen gezondheid en ontspanning. Ik sport twee keer per week en probeer elk weekend een wandeling te maken. 
Maar het belangrijkste is: ik gun mezelf weer hobby’s. Ik speel gitaar en ik spreek regelmatig af met vrienden. Dat deed ik een tijd niet, omdat ik me schuldig voelde als ik níét aan het zorgen was. 
Nu zie ik in: als ik goed in mijn vel zit, ben ik een veel betere vader, partner én mantelzorger.” 

Hoe ga je om met dat schuldgevoel waar veel mantelzorgers mee struggelen? 

Martin: 
“Ik heb geleerd om mild te zijn voor mezelf. Je hoeft niet alles perfect te doen. En je hoeft het ook niet allemaal alleen te doen. 
Ik herinner mezelf eraan dat mijn vader het allerliefste wil dat het goed met míj gaat. Hij zou nooit willen dat ik mezelf voorbijloop. 
Dat helpt enorm.” 

Wat geeft jou de meeste ontspanning, zonder schuldgevoel? 

Martin: 
“Momenten waarop ik even níét nodig ben. 
Een avondje gitaar spelen, een uurtje naar de sportschool, of gewoon met mijn kinderen knuffelen op de bank. 
Maar ik geniet ook echt van kleine dingen: een kop koffie in stilte, een podcast in de auto, of even naar buiten kijken zonder doel. 
Dat zijn de momenten waarop ik oplaad.” 

Wat zou je andere mantelzorgers willen meegeven? 

Martin: 
“Vraag op tijd om hulp — en wacht niet tot je er doorheen zit. Neem pauzes. Vier kleine successen. En besef dat je ook maar een mens bent. 
Mantelzorgen is een van de meest liefdevolle dingen die je kunt doen, maar het is óók een taak die je energie kost. 
Zorg dus niet alleen voor degene die je lief is, maar ook voor jezelf. Je verdient dat.” 

Tot slot: waar ben je zelf het meest trots op? 

Martin: 
“Dat mijn vader nog steeds fijn zelfstandig kan wonen, mede dankzij mijn hulp. 
Maar nog meer: dat ik heb geleerd om in deze drukte niet mezelf kwijt te raken. Dat voelt als een overwinning.” 

Soms lukt het (even) niet meer om alles zelf te doen. Denk aan boodschappen doen, het huishouden of je dag indelen. De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) zorgt dat je daar hulp bij krijgt. Zo kun jij langer, zelfstandig thuis wonen en blijf je onderdeel van de maatschappij. Wil jij meer weten over ondersteuning vanuit de Wmo? Lees dan hier verder.

Terug naar overzicht