Tijdens de Week van de Mentale Gezondheid is er extra aandacht voor hoe mensen zich voelen en hoe zij omgaan met veranderingen in hun leven. Voor veel mensen met langdurige klachten, zoals long covid, speelt de mentale kant een grote rol. Cor van vijftig jaar leeft al langere tijd met deze aandoening. Hij vertelt open over zijn ervaringen en hoe hij probeert om elke dag zo goed mogelijk door te komen.
Hoe begon jouw periode met long covid?
Cor:
“Na mijn besmetting dacht ik dat ik na een paar weken weer aan het werk kon. Ik had nooit verwacht dat de klachten zo lang zouden duren. Ik bleef moe, had pijn in mijn spieren en kortademigheid. Werk, sporten en sociale dingen gingen opeens niet meer vanzelf. Het voelde alsof mijn lichaam een rem had die ik niet meer kon uitzetten.”
Wat veranderde er in je dagelijks leven?
Cor vertelt dat hij zijn energie nu anders moet verdelen. Een trap op lopen, koken of boodschappen doen kost soms al veel kracht. Dat heeft gevolgen voor alles wat hij op een dag kan doen.
Cor:
“Voor de besmetting had ik altijd een volle agenda. Ik werkte bij een cultureel centrum, sprak af met vrienden en was veel buiten. Nu moet ik keuzes maken. Ik kan niet meer alles doen wat ik wil. Dat blijft lastig.”
Hoe merkte je dat je mentale gezondheid werd beïnvloed?
Langdurige lichamelijke klachten hebben vaak invloed op hoe iemand zich voelt. Ook voor Cor was dit zo.
Cor:
“In het begin dacht ik dat het vooral lichamelijk was. Maar na een tijd merkte ik dat ik somber werd. Je wereld wordt kleiner en dat doet iets met je. Ik voelde me soms schuldig omdat ik minder kon. En ik was bang dat de klachten nooit meer weg zouden gaan.”
Hij vertelt dat onzekerheid een grote rol speelt. Op de ene dag lukt iets wel, op een andere helemaal niet. Die wisseling maakt plannen moeilijk en kan stress geven.
” Ik heb geleerd dat herstel niet in een rechte lijn gaat. Elke kleine stap vooruit is er één. Dat geeft hoop. ”
Welke steun heb je gekregen?
Steun van anderen bleek voor Cor heel belangrijk. Familie, vrienden en buren hielpen hem waar nodig. Soms met praktische dingen, soms met een luisterend oor.
Cor:
“Ik moest echt leren om hulp te accepteren. Dat vond ik eerst moeilijk. Maar toen ik dat losliet, voelde ik meer rust. Mensen in mijn omgeving wilden graag helpen en dat maakte het lichter.”
Een goede vriendin hielp hem bijvoorbeeld met het bijhouden van afspraken en administratie. Een buurvrouw deed soms boodschappen. Daardoor hield Cor energie over voor momenten die voor hem waardevol waren, zoals een wandeling of muziek luisteren.
Hoe ga je tegenwoordig om met je grenzen?
Een van de grootste uitdagingen was het herkennen van grenzen. Cor leerde dat hij beter functioneert door taken in kleine stappen te doen en steeds pauzes te nemen.
Cor:
“Het heeft tijd gekost voordat ik mijn grenzen echt begreep. Ik wilde te vaak meer doen dan goed voor me was. Dan lag ik daarna dagenlang uitgeput op de bank. Nu luister ik beter naar de signalen van mijn lichaam.”
Hij gebruikt ademhalingsoefeningen om rust te vinden en bouwt regelmaat in zijn dag. Dit helpt hem om spanning te verminderen en overzicht te houden.
Wat geeft je hoop?
Hoewel Cor nog steeds long covid heeft, ziet hij ook positieve ontwikkelingen. Hij voelt meer grip doordat hij zijn leven anders heeft ingericht.
Cor:
“Mijn klachten zijn niet weg, maar ik kan er beter mee omgaan. Ik zie kleine vooruitgangen en daar houd ik me aan vast. Ik probeer te kijken naar wat wél kan.”
Hij werkt momenteel samen met een coach. Dat geeft hem steun bij het zoeken naar een nieuwe balans. Ook probeert hij zijn sociale contacten stap voor stap uit te breiden.
Welke boodschap wil je meegeven aan anderen?
Cor hoopt dat zijn verhaal herkenning geeft aan mensen die zelf worstelen met langdurige klachten.
Cor:
“Het allerbelangrijkste is eerlijk zijn tegen jezelf. En praten, blijven praten. Je hoeft het niet alleen te doen. Steun van de mensen om je heen maakt echt verschil. Geef jezelf tijd en wees niet te streng.”