Elke dinsdag stapt thuishulp Marisca bij Sjaan binnen. Al drie jaar ondersteunt ze haar in het huishouden. Vanaf het eerste moment was er een klik tussen de twee. Sjaan is 93 jaar en verloor vijf maanden geleden haar man. Marisca heeft hem nog gekend. Dat maakt hun band nog specialer.
Bakken is de grote passie van Sjaan. Elke week maakt ze een cake, kwarktaart of zelfgemaakte peperkoek. Haar kwarktaart is favoriet bij Marisca: vers en precies zoals thuis. Voor Sjaan draait het niet alleen om het bakken zelf. Het gaat om het delen. “Als je het niet met anderen kunt delen, is er niets aan!”, zegt Sjaan. En delen doet ze graag. Niemand vertrekt zonder iets lekkers.
Op woensdag bezoekt Sjaan de dagopvang. Daar doet ze spelletjes en heeft ze contact met anderen. Zo blijft ze fit en scherp. Voordat ze vertrekt, helpt de thuiszorg haar met wassen. Hoewel Sjaan een grote en liefdevolle familie heeft, heeft ze door haar leeftijd en beperkingen extra hulp nodig. De ondersteuning van Marisca geeft haar rust en structuur.
Marisca is een jonge vrouw met een groot hart. Naast haar werk als thuishulp zorgt ze voor haar gezin én haar ouders. Haar moeder woont in een verzorgingstehuis. Dat geeft Marisca iets meer ruimte, maar ook verdriet. Ze weet dat haar moeder in haar laatste levensfase zit.
Ook haar vader heeft steun nodig, omdat hij vergeetachtiger wordt. Marisca houdt zijn papieren bij en regelt praktische zaken. “Dat kost haar wat meer tijd, daarom is ze blij dat ze die tijd nu meer heeft.”
Ondanks alles blijft Marisca positief. Ze werkt hard, maar het echte werk zit voor haar in de verbinding met mensen. Iets betekenen voor een ander geeft haar voldoening.
Tijdens het bezoek gaat de bel. De maaltijdservice staat voor de deur met de versvriesmaaltijden voor zeven dagen. Marisca helpt Sjaan met het invullen van de lijst. Ze lachen daarbij veel. Samen vormen ze een goed stel, zoals ze zelf zeggen: een setje.
Marisca geniet oprecht van haar werk:
“Iedere cliënt heeft iets unieks, je kunt er bijna een boek over schrijven!”
Over Sjaan vertelt ze verder: “Het bakken, je komt niet weg zonder een snoepje, en als je weggaat zwaait ze je uit totdat je uit het zicht bent, dat is echt typisch aan Sjaan.” Waarop Sjaan antwoordt: “Dat doe je gewoon, hè!”
Hoewel Marisca dagelijks bij verschillende cliënten werkt, voelt het voor haar nooit afstandelijk.
“Ookal kom ik steeds bij andere mensen achter de voordeur, het voelt voor mij toch steeds als thuiskomen. De mensen zijn zo verwelkomend, hartelijk en dankbaar. Ik had dit werk veel eerder moeten doen. Ik merk echt dat het mijn ding is. Als ik 10 jaar jonger was geweest was ik meer de kant van de zorg op gegaan.”
Toch heeft haar loopbaan een andere weg genomen:
“Ik was 18 toen ik ging werken bij de supermarkt en dat voelde goed. Maar toen ik kinderen kreeg werd het steeds lastiger om het te combineren. De druk lag zo hoog dat ik het niet meer overzag.”
In de zorg hoort afscheid erbij. Maar makkelijk wordt het nooit.
“Afscheid moeten nemen van cliënten vind ik lastig, het liefste zou ik ze allemaal bij me houden, maar ik weet ook dat we allemaal een keer gaan. Vaak kan ik geen afscheid nemen van cliënten of hun naasten, dan voelt het heel gek om weer te starten bij een ander adres…” vertelt Marisca.
Het verhaal van Marisca en Sjaan laat zien hoe waardevol thuishulp kan zijn. Niet alleen voor praktische ondersteuning, maar vooral voor menselijk contact, vertrouwen en warmte.
Soms lukt het (even) niet meer om alles zelf te doen. Denk aan boodschappen doen, het huishouden of je dag indelen. De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) zorgt dat je daar hulp bij krijgt. Zo kun jij langer, zelfstandig thuis wonen en blijf je onderdeel van de maatschappij. Wil jij meer weten over ondersteuning vanuit de Wmo? Lees dan hier verder.
