Thuishulp
Zichtbaar Onmisbaar: een documentaire over de zorg die je raakt 20 april 2026 In deze bijzondere mini-documentaire volg je het verhaal van mensen die elke dag met liefde en toewijding zorgen voor een naaste.
Lees het verhaal
Op 12 mei 2026 is het in Nederland de Dag van de zorg. Een mooi moment om stil te staan bij mensen die elke dag iets betekenen voor anderen. Mensen die met aandacht en inzet zorgen dat iemand langer fijn thuis kan blijven wonen. Thuishulp Peggy is daar een goed voorbeeld van. Zij werkt al vijftien jaar in de thuiszorg en vertelt graag over haar werk, haar motivatie en de bijzondere band met haar cliënten.
Peggy is 45 jaar en woont in Eindhoven. Ze is moeder van twee kinderen. Haar zoon Stan is 18 jaar en haar dochter Fleur is 15 jaar. Peggy woont samen met haar partner Richard. Het is een druk maar gezellig gezin. Toch weet Peggy al jarenlang haar werk goed te combineren met haar thuissituatie. Ze werkt 32 uur per week en heeft acht cliënten. Dat is in de loop van de jaren gegroeid.
Aan het begin was het even zoeken. Vooral toen Fleur geboren werd. Peggy zegt dat de zorg toen heel goed met haar meedacht. Dat gaf rust. Ze kon haar uren opbouwen op een manier die paste bij haar gezin. Daardoor bleef haar werk plezierig en haalbaar.
Peggy ondersteunt cliënten in het huishouden. Ze zorgt dat de hal schoon is, de woonkamer fris ruikt en de badkamer goed is schoongemaakt. In de slaapkamer maakt ze het bed op en in de keuken zorgt ze dat alles weer netjes is. Ze gaat overal grondig doorheen. Haar cliënten waarderen dat enorm. Ze weten dat Peggy op een fijne manier helpt en dat het huis na haar bezoek weer comfortabel aanvoelt.
Maar haar werk is meer dan schoonmaken. De betekenis van haar rol zit vooral in de aandacht die ze geeft. Peggy zegt dat ze veel waarde hecht aan contact met cliënten. Het geeft haar voldoening dat iemand dankzij haar langer thuis kan wonen in de eigen vertrouwde omgeving. Dat vindt ze het mooiste onderdeel van haar werk.
Een van haar cliënten is Miep. Miep is 78 jaar en weduwe. Ze voelt zich vaak alleen thuis. Daarom betekent een vertrouwd gezicht veel voor haar. Elke week kijkt ze uit naar het moment dat Peggy binnenkomt. Ze vertelt dat Peggy iemand is op wie ze kan rekenen. Iemand die even tijd maakt voor een praatje en die aanvoelt hoe het met haar gaat.
Peggy weet hoe belangrijk dit contact is. Ze ziet niet alleen hoe het huishouden ervoor staat maar ook hoe iemand zich voelt. Ze houdt op een subtiele manier een oogje in het zeil. Zonder te dichtbij te komen, maar wel met aandacht.
Peggy heeft als thuishulp namelijk een belangrijke signalerende taak. Zij komt achter de voordeur van mensen. Daardoor kan ze goed inschatten hoe het gaat met iemand. Ze merkt op of iemand achteruit gaat, of er genoeg te eten in huis is en of iemand nog goed beweegt. Ze ziet ook of het sociale netwerk van een cliënt sterk of juist heel klein is. Als er iets verandert, geeft Peggy dit door op de juiste plek. Zo helpt ze mee om problemen te voorkomen.
Peggy vertelt dat ze graag werkt met mensen. Ze vindt het fijn dat ze iets kan betekenen voor een ander. Elke cliënt heeft een eigen verhaal en eigen gewoontes. Peggy probeert daar altijd goed bij aan te sluiten.
Wat haar het meest raakt, is wanneer iemand zichtbaar opbloeit van een beetje aandacht. Een kort praatje, een glimlach of een warm welkom aan de deur. Soms is dat al genoeg om iemands dag een beetje beter te maken.
Daarnaast vindt Peggy het belangrijk dat haar werk invloed heeft op de zorgsector als geheel. Door de juiste ondersteuning aan huis blijft de druk op zwaardere zorg kleiner. Peggy voelt dat ze daar samen met haar collega thuishulpen een belangrijke rol in speelt. Dat maakt haar werk waardevol en betekenisvol.
” Het mooiste aan mijn werk is dat ik verschil maak in het leven van iemand die dat echt nodig heeft. Dat geeft mij energie en trots. ”
Peggy: “Het contact met cliënten. De verhalen die ik hoor en het vertrouwen dat ik krijg. Mensen laten mij toe in hun huis en in hun leven. Dat waardeer ik heel erg.”
Peggy: “Ik fiets van cliënt naar cliënt. Bij iedereen doe ik wat nodig is. Schoonmaken, opruimen en vooral even aandacht geven. Soms help ik met kleine dingen die voor iemand zelf lastig zijn. Het is afwisselend werk en ik kom veel verschillende mensen tegen.”
Peggy: “Dat iemand door mijn werk langer prettig thuis kan blijven wonen. Dat is echt de kern.”
Peggy: “Blijf delen wat er speelt. Als mantelzorger draag je veel verantwoordelijkheid. Hulp vragen is geen teken van zwakte maar juist van kracht.”
Soms lukt het (even) niet meer om alles zelf te doen. Denk aan boodschappen doen, het huishouden of je dag indelen. De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) zorgt dat je daar hulp bij krijgt. Zo kun jij langer, zelfstandig thuis wonen en blijf je onderdeel van de maatschappij. Wil jij meer weten over ondersteuning vanuit de Wmo? Lees dan hier verder.